ตอนที่ 36 เจียงเฉียว เจ้าไม่หิวกระหายในตัวข้าบ้างหรือ?

ตอนที่ 36 เจียงเฉียว เจ้าไม่หิวกระหายในตัวข้าบ้างหรือ?

เจียงเฉียวเห็นดวงตาคู่นั้นที่เป็นสีแดงฉานก็ตัวสั่นงันงก นี่มันตัวประหลาดอะไรกันเนี่ย!

เขาต้องยังไม่ตื่นแน่ๆ ต้องฝันอยู่แน่ๆ อืม ต้องเป็นอย่างนั้นชัวร์

เขารีบมุดหัวเข้าใต้ผ้าห่มทันที ขดตัวสั่นด้วยความกลัว

「ขอแค่คลุมโปงให้มิดชิด ผีก็มองไม่เห็นเรา!」

ใต้ผ้าห่มนั้นมืดมิด แต่โสตประสาทกลับขยายการรับรู้กว้างไกลอย่างไร้ขีดจำกัดในวินาทีนี้

ประตูห้องปิดลงเบาๆ เสียงฝีเท้าค่อยๆ ขยับเข้ามาใกล้ เจียงเฉียวขนลุกซู่ไปทั้งตัว

มีผีจริงๆ ไม่ใช่ภาพหลอนเหรอ?

มือคู่หนึ่งพลันลูบคลำลงบนผ้าห่มของเขา เจียงเฉียวเกร็งไปทั้งร่าง เตรียมจะดีดตัวผลักผ้าห่มใส่อีกฝ่ายแล้วฉวยโอกาสวิ่งหนีไปห้องข้างๆ