ตอนที่ 30 เจ้าอยู่ห่างจากประตูห้องน้ำหน่อยเถอะ

ตอนที่ 30 เจ้าอยู่ห่างจากประตูห้องน้ำหน่อยเถอะ

เจียงเฉียวมองเศษใบไม้ที่ติดอยู่บนผมของไป๋เย่ว์หลิงพลางเบ้ปากโดยสัญชาตญาณ

“เข้าป่ามาเหรอ?”

“อืม”

“ไปทำอะไรมาล่ะ?”

“ไปเก็บสมุนไพรมาน่ะ”

ไป๋เย่ว์หลิงหยิบเถาวัลย์เก่าๆ และหญ้าป่าที่ไม่รู้ว่าเป็นสายพันธุ์ไหนซึ่งเต็มไปด้วยดินออกมาจากกระเป๋าเสื้อ ตามคำพูดของเธอ สิ่งเหล่านี้ล้วนเป็นสมุนไพรที่สามารถนำมาหลอมโอสถได้

“ล้วนมีอายุแค่สิบปี สรรพคุณทางยายังไม่เพียงพอ โอกาสหลอมสำเร็จเป็นเม็ดโอสถคงต่ำมาก”

เธอถอนหายใจ เดินในป่าลึกที่ไร้ผู้คนมาทั้งวัน กลับพบสมุนไพรเพียงเท่านี้ แถมประโยชน์ยังอาจเป็นศูนย์ โลกใบนี้ช่างแห้งแล้งกว่าที่เธอจินตนาการไว้มากนัก