บทที่ 132: ข้าจะไปรับเจ้าเอง

บทที่ 132: ข้าจะไปรับเจ้าเอง

เด็กหญิงตัวน้อยพูดพลางหยิบแผ่นหยกออกมา

ก่อนหน้านี้ ตอนอยู่ในเขตพระราชวังหลวงอสูร ไป๋ซื่อวางอาคมผนึกห้ามเพื่อขัดขวางไม่ให้เจินจวินอูเจวี๋ยติดต่อกับโลกภายนอก จึงใช้แผ่นหยกไม่ได้

แต่พอมาถึงนครอสูรก็ต่างกันแล้ว

ตอนแรกพวกเขายังนึกไม่ถึงว่าจะใช้แผ่นหยกติดต่อฉือซวงไป๋กับเซียวอวี้เหิงได้ จนได้ยินศิษย์น้องชายทั้งสองพูดถึงเรื่องนี้ที่หอสำราญ จึงนึกขึ้นมาได้

ทว่าแผ่นหยกส่งสารของทั้งสองแตกไปตั้งแต่ตอนต่อสู้กับองครักษ์จักรพรรดิอสูรแล้ว

ไม่เช่นนั้นคงส่งข่าวขอความช่วยเหลือออกไปได้

แต่ซืออีซินยังใช้แผ่นหยกได้ ก่อนออกจากทะเลเป่ยหมิง นางมอบให้ทุกคนไว้คนละแผ่น

บนท้องพระโรง อ๋าวชางกับอ๋าวหยวนกลั้นหายใจ จ้องแผ่นหยกนั้นเขม็ง