บทที่ 117: บิดาข้าไม่มีทางมีพันธสัญญาสมรส

บทที่ 117: บิดาข้าไม่มีทางมีพันธสัญญาสมรส

[P002] อูอันจื้อชักกระบี่ออกมาโดยไม่รู้ตัว

[P003] สมองของเสิ่นซูหว่านว่างเปล่าไปชั่วขณะ นางจ้องใบหน้าที่มีสัดส่วนเหมือนศิษย์พี่หญิงใหญ่ หากแต่ขยายใหญ่ขึ้นตรงหน้าอย่างเหม่อลอย บนใบหน้านั้นมีลวดลายสีทองแปลกตา

[P004] ยังมีเส้นผมสีขาวพลิ้วสยาย ซึ่งเหมือนกับสหายผู้บำเพ็ญซินในแดนลับกานมู่ทุกประการ

[P005] ศิษย์พี่หญิงใหญ่!

[P006] ศิษย์พี่หญิงใหญ่ออกจากการปิดด่านแล้ว นางเดินทางไกลนับพันลี้จากทะเลเป่ยหมิงมาหานาง!

[P007] เสิ่นซูหว่านเพิ่งคิดจะเอ่ยปาก ซืออีซินก็ส่ายหน้าทันที ก่อนแย้มปากยิ้มให้นางโดยไร้สุ้มเสียง

[P008] แล้วกล่าวด้วยเสียงแผ่วเบา

[P009] 【เปิดกลอน】

[P010] กลอนประตูห้องคุมขังถูกเปิดออก