บทที่ 105: ช่างบังเอิญถึงเพียงนี้

บทที่ 105: ช่างบังเอิญถึงเพียงนี้

สำนักบุปผาเร้นลับแห่งนี้น่าจะเป็นสำนักขนาดกลางแห่งหนึ่งของทวีปตะวันออก

เหตุที่ซืออีซินรู้เรื่องนี้ ก็เพราะในครานั้นไก่ของนางไม่ยอมออกไข่

นางจึงไปถามอาจารย์ที่ตำหนักเจ้าสำนัก และบังเอิญพบเจ้าสำนักสำนักบุปผาเร้นลับซึ่งกำลังเดินออกมาจากด้านใน

เขาเป็นบุรุษที่ภายนอกดูมีอายุเกือบสามสิบปี จากคำบอกเล่าของศิษย์ผู้เฝ้าประตู นางรู้ว่าเขาแซ่เหลียว

หลังจากซืออีซินถูกหลิงเซียวชี่ไล่ออกจากตำหนักอย่างไม่ปรานี นางก็มานั่งยอง ๆ อยู่ด้านนอกตำหนัก พลางนินทาเรื่องชาวบ้านกับศิษย์ผู้เฝ้าประตูอยู่พักหนึ่ง

เจ้าสำนักเหลียวผู้นี้มีวาสนาดียิ่ง เดิมทีเป็นเพียงผู้บำเพ็ญอิสระคนหนึ่ง แม้มีพรสวรรค์เป็นรากวิญญาณคู่ แต่ก็หาได้โดดเด่นไม่