กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 92: ตบหน้าตัวเอง
“ศิษย์พี่หญิง...”
เซียวอวี้เหิงมองหญิงสาวด้วยสีหน้าสับสน ก่อนจะเผลออุทานออกมา เมื่อเพ่งมองจนเห็นชัดถนัดตา ความรู้สึกเหลือเชื่อพลันผุดขึ้นในใจ
“ขออภัย ข้าตาฝาดไปชั่วขณะ”
ใบหน้าของซืออีซินภายใต้หน้ากากพิธีหนัวบิดเบี้ยว ความทรมานแทบไม่ต่างจากการผ่านทัณฑ์สวรรค์
ฉือซวงไป๋ก็ได้สติกลับคืนมา เขาเก็บกระบี่ในมือ ก่อนค้อมกายคำนับหญิงสาวหน้ากากพิธีหนัว “ขอบคุณสหายผู้บำเพ็ญที่ยื่นมือช่วยเหลือ”
ซืออีซินหยิบยกภาพลักษณ์ที่วางไว้ของบิดาผู้ให้กำเนิดมาใช้ต่อ “ไม่เป็นไร พวกท่านทั้งสองคงเป็นศิษย์พี่ของสหายผู้บำเพ็ญเสิ่นกระมัง? พวกข้ากำลังช่วยนางตามหาพวกท่านอยู่”
เซียวอวี้เหิงกับฉือซวงไป๋หันมองกัน สีหน้าของทั้งคู่ยากจะบรรยาย
ในแดนฝันร้าย
คนหนึ่งฝันว่าศิษย์น้องชายสังหารคนในครอบครัวจนหมดสิ้น กลายเป็นผู้บำเพ็ญวิถีมาร ก่อกรรมชั่วช้าสารพัดจนทำให้ศิษย์พี่หญิงใหญ่เจ็บปวดใจแทบขาด