บทที่ 77: ราวกับคนชราที่ลูกหลานไม่อยู่บ้าน

บทที่ 77: ราวกับคนชราที่ลูกหลานไม่อยู่บ้าน

มหาพิธีสถาปนาในวันรุ่งขึ้นจัดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่

จักรพรรดิเซียวถูกคนหามไปร่วมงาน

เพียงไม่กี่วันมิได้พบกัน เขาก็ชราลงจนแทบดูไม่ได้ หลังพิธีสิ้นสุดจึงถูกหามกลับไปยังตำหนักหย่างซิน

ซืออีซินกล่าวว่าอยากไปอำลาประมุขมรรคากระบี่อิสระ และถือโอกาสขอบคุณที่อีกฝ่ายชี้แนะนางฝึกกระบี่ตลอดหลายวันที่ผ่านมา

เมื่อมีบิดาแท้ ๆ คอยชี้แนะ ความก้าวหน้าด้านวิชากระบี่ของนางจึงเห็นได้ชัดเจน

นางถึงกับหลอมรวมความเข้าใจในชั้นที่สามของ 《วายุสงบพิรุณสร่าง》ได้อย่างแตกฉาน

เป็นยอดฝีมือเหมือนกันแท้ ๆ เหตุใดเมื่อนางเรียนกับอาจารย์จึงก้าวหน้าช้าถึงเพียงนี้ เห็นได้ชัดว่าการเลือกอาจารย์ให้ถูกคนนั้นสำคัญเพียงใด

คราวนี้นางจึงไปสานสัมพันธ์ไว้ก่อน หลังกลับจากทะเลเป่ยหมิง นางยังคิดจะแอบเรียนรู้จากเขาต่อไป