บทที่ 75: กลับทะเลเป่ยหมิง กำหนดวันกลับยังไม่แน่นอน

บทที่ 75: กลับทะเลเป่ยหมิง กำหนดวันกลับยังไม่แน่นอน

แม่ทัพทหารม้าทะยานศึกโกรธแค้นจนดวงตาแทบถลน

น่าเสียดายที่ลิ้นของเขาถูกตัดจนไม่อาจเปล่งวาจาได้แม้แต่คำเดียว

เซียวอวี้เหิงตอบแทนเขา “ข้าใช้โสมอายุสามร้อยปีจากคลังส่วนพระองค์ของเสด็จพ่อประคองชีวิตเจ้าเอาไว้ คิดว่าคงไม่เลวทีเดียว”

ขณะกล่าว เขาหยิบมีดสั้นคมกริบขึ้นมา ขูดเนื้อบาง ๆ ออกจากขาของอีกฝ่าย พลางพึมพำกับตนเอง

“เจ้าควรดีใจที่ศิษย์พี่หญิงใหญ่อยู่เคียงข้างข้าตลอดเวลา มิฉะนั้นคนที่จะถูกแล่เนื้อทีละชิ้นก็คงเป็นคนทั้งตระกูลเฮ่อเหลียนแล้ว ตอนนั้นแม่ทัพก่อเหตุเช่นนั้นขึ้นมา เคยคิดหรือไม่ว่าจะต้องได้รับผลกรรมชั่วเช่นวันนี้?”

เฮ่อเหลียนฉงหลินเจ็บปวดจนดวงตาแดงก่ำ มองเขาด้วยความหวาดกลัว ทำได้เพียงส่งเสียงอืออาออกมา

เหตุในตอนนั้นอะไรกัน? ไม่ใช่ว่าไม่สำเร็จหรอกหรือ!