กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 72: มารดาของเคออี๋ฉุน
ผู้ที่ตกตะลึงที่สุดย่อมเป็นคนจากจวนอ๋องหลี่กับเซียวอวี้หล่าง
พวกเขามองมนุษย์เงือกหางเงินในเรือนหลักจนสมองขาวโพลน
มนุษย์เงือกน้อยร่ำไห้อย่างสิ้นหวัง ไข่มุกมนุษย์เงือกทุกเม็ดที่กระแทกลงบนพื้นล้วนบรรจุแก่นวิญญาณแห่งฟ้าดิน
เซียวอวี้หงได้ยินความเคลื่อนไหวด้านนอกจึงเดินออกมา ครั้นเห็นซืออีซินก็ถึงกับขาอ่อนทรุดลงกับพื้น
เซียวอวี้เหิงจำปราณกระบี่ของประมุขมรรคากระบี่อิสระได้แล้ว ทว่าตอนนี้ยังไม่ใช่เวลาสืบสาวว่าเหตุใดเขาจึงปรากฏตัวในฐานะท่านลุงลู่
“ประมุขมรรคากระบี่อิสระทราบหรือไม่ว่าเหตุใดศิษย์พี่หญิงใหญ่จึงเสียใจ?”
สถานการณ์ในตอนนี้คล้ายคลึงกับคราวที่คนจากสำนักว่านเชวี่ยมาขอไข่มุกมนุษย์เงือกอย่างยิ่ง