บทที่ 69: เป็นไปได้หรือไม่ว่า

บทที่ 69: เป็นไปได้หรือไม่ว่า

พิธีสละฐานะรัชทายาทจบลงท่ามกลางความโกลาหล

ซืออีซินไม่รู้ว่าหลังจากนั้นเป็นอย่างไร เพราะนางถูกส่งกลับวังบูรพา รอเซียวอวี้เหิงจัดการธุระเสร็จแล้วจึงย้ายไปจวนอ๋องเหิงพร้อมเขา

ทว่าธุระที่เซียวอวี้เหิงกำลังสะสางนั้นหาใช่เรื่องใหญ่ในราชสำนักไม่...

เขาถูกฉือซวงไป๋เรียกไปอบรมอยู่ด้านหนึ่ง จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่กลับมา

เมื่อเห็นว่าเวลาล่วงเลยถึงยามบ่ายแล้ว ซืออีซินก็นึกไม่ถึงว่าศิษย์น้องชายคนที่สองจะพูดเก่งถึงเพียงนี้ อาจยังมีคำทักทายอย่างเป็นมิตรจากศิษย์น้องหญิงเล็กด้วยก็เป็นได้ พอนางนึกถึงวาจาของเสิ่นซูหว่าน ความคิดที่จะไปช่วยเซียวอวี้เหิงก็พลันดับวูบ

พายุฝนบางอย่าง ศิษย์น้องชายคนที่สามก็ต้องเรียนรู้ที่จะรับมือด้วยตนเอง

แต่ไม่ต้องสนใจหรอกว่าพายุฝนนั้นมาได้อย่างไร

จนกระทั่งดวงตะวันคล้อยต่ำ เซียวอวี้เหิงจึงเดินเข้าวังบูรพาพลางนวดหว่างคิ้ว

ซืออีซินเห็นเขาแต่ไกลก็วิ่งเข้าไปหา ร่างเล็กโผเข้าสู่อ้อมแขนของเขาราวกับลูกนกนางแอ่นคืนรัง