บทที่ 66: บุรุษผู้ยิ่งใหญ่แต่ไร้ประโยชน์

บทที่ 66: บุรุษผู้ยิ่งใหญ่แต่ไร้ประโยชน์

องครักษ์เงาของจวนอ๋องเฉิงเคยได้ยินตำนานของท่านหญิงซั่วหยาง

เพียงแต่ยังไม่เคยเห็นกับตา

พวกเขามองกระบี่ไม้ในมือของเด็กหญิงตัวน้อยแล้วรู้สึกราวกับนางกำลังเล่นสนุกอยู่

สีหน้าของเซียวอวี้หล่างแข็งค้าง แม้เขาจะเรียกนางว่าท่านเซียนอยู่เสมอ แต่เมื่อซืออีซินเอ่ยคำว่า “โลกมนุษย์” ออกมาด้วยตนเอง เขาก็ยังอดเหม่อลอยไม่ได้

นางมิใช่คนจากโลกมนุษย์ เช่นนั้นองค์ชายใหญ่เป็นศิษย์น้องชายของนาง หรือว่าเขาก็…

ร่างของซืออีซินรวดเร็วเสียจนฉีกม่านฝนออกจากกัน กระบี่ไม้เล็กกวาดฟาดออกไป แม้มิได้ใช้พลังวิญญาณ อาศัยเพียงปราณกระบี่อันเย็นเยียบก็ฟันเปิดพื้นที่สุญญากาศขึ้นมาได้

เหล่าผู้ใต้บังคับบัญชาของอ๋องเฉิงต่างยกกระบี่ขึ้นต้าน ในความเข้าใจของพวกเขา ไม่ว่าการโจมตีใด หากต้องการสร้างความเสียหายก็จำเป็นต้องสัมผัสเป้าหมาย อย่างน้อยแม้แต่กำลังภายในก็ยังไม่อาจโจมตีข้ามสิ่งกีดขวางได้