บทที่ 37: อาจารย์เป็นท่านพ่อของข้าได้หรือไม่

บทที่ 37: อาจารย์เป็นท่านพ่อของข้าได้หรือไม่

บนผ้าเช็ดหน้าผืนเล็กผืนนี้ราวกับมีระลอกน้ำไหลเวียนอยู่ ทั้งยังเปล่งประกายสีเงินอ่อนนุ่ม

ไม่ผิดแน่ นี่คือแพรไหมมนุษย์เงือก

แม้แต่หลิงเซียวชี่ยังอดประหลาดใจไม่ได้

เหล่าผู้อาวุโสวัยเยาว์หลายคนไม่เคยเห็นแพรไหมมนุษย์เงือกของจริงมาก่อน สายตาจึงถูกดึงดูดไปยังผืนผ้านั้น

เพียงแต่ไม่รู้ว่าเหตุใดประมุขมรรคากระบี่อิสระจึงถามเช่นนี้

ซือเยี่ยนเจาไม่ได้รับคำตอบจากเด็กหญิง น้ำเสียงของเขาเย็นเยียบยิ่งกว่าเดิม “เจ้าเด็ดเกล็ดของตนเองออกมา แล้วทอเป็นแพรไหมมนุษย์เงือกผืนนี้หรือ?”

หลายปีก่อน เขาเองก็เคยได้รับแพรไหมมนุษย์เงือกผืนหนึ่ง ซึ่งเคออี๋ฉุนมอบให้เขา