เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 298 ตัวละคร: โจวเจี้ยนจวิน
วันนั้น โจวเจี้ยนจวินกลับมาจากมหาวิทยาลัยจิงตู ทั้งตัวราวกับถูกดึงเส้นเอ็นกระดูกออกไปหมด
ขนมเฉาจื่อเกา 2 จินที่เขาหิ้วมา ในถุงนั้นไม่รู้ว่าขาดตั้งแต่เมื่อไรระหว่างทาง ขนมร่วงเกลื่อนพื้น แต่เขาไม่รู้สึกตัวเลยแม้แต่น้อย
นั่นคือปฏิกิริยาที่แท้จริงของโจวเจี้ยนจวินตอนที่รู้ว่าหลินหว่านชิวแต่งงานกับกู้ฉางเกิง
เขาจำได้ว่า ตอนพี่หลินเห็นเขา แววตาของเธอเปี่ยมด้วยความประหลาดใจยินดีและความดีใจ ยังเรียกเขาอย่างสนิทสนมว่า “เจี้ยนจวิน”
แต่พอเธอหันกลับไป แนะนำให้ชายหนุ่มผู้สุภาพเรียบร้อยอ่อนโยนที่ยืนอยู่ข้างกายรู้จัก
“สามี นี่คือโจวเจี้ยนจวินที่ฉันเคยเล่าให้เธอฟัง” ตอนนั้นโจวเจี้ยนจวินรู้สึกว่าหัวใจของตัวเองหยุดเต้นไปในชั่วพริบตานั้น
สามี… เรียกได้เป็นธรรมชาติ เป็นกันเองถึงเพียงนั้น
เขามองชายที่ชื่อกู้ฉางเกิงคนนั้น มองเขาใช้นิ้วจัดผมของพี่หลินที่ถูกลมพัดยุ่งให้เรียบร้อย มองความอ่อนโยนในแววตาของเขาที่ตัวเขาเองไม่เคยเห็นมาก่อน และละลายไม่ออก
ในหัวของเขาดัง “หึ่ง” ขึ้นมาครั้งหนึ่ง หลังจากนั้นพี่หลินกับสามีพูดอะไรกัน เขาฟังไม่เข้าหูสักคำ