เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 290 ตรุษจีน
ชีวิตหลังแต่งงานราวกับถูกแช่อยู่ในโถน้ำผึ้งของฤดูใบไม้ร่วงในนครหลวง แม้แต่ลมหนาวจัดของวันเหมันต์ที่พัดผ่านก็ยังดูเหมือนมีกลิ่นหวานเจืออยู่
หลังส่งญาติ ๆ ที่กลับบ้านเกิดไปแล้วหลังความคึกคักหลายวัน ลานบ้านเล็กก็เงียบลงมาก และยิ่งเผยให้เห็นกลิ่นอายของความเป็นบ้านชัดขึ้น ตามความปรารถนาอย่างจริงใจของกู้ฉางเกิงและหลินหว่านชิว พวกเขาอยากให้พ่อตาหลินหม่านชางกับแม่ยายหวังซิ่วหลานตั้งถิ่นฐานในจิงตูโดยตรง จะได้อยู่ใกล้ ๆ และได้ตอบแทนบุญคุณพ่อแม่ทุกวัน
กู้ฉางเกิงยังคิดไว้แล้วด้วยว่าเขาสามารถใช้เงินออมของตัวเองไปหาเรือนเล็กคล้าย ๆ กันแถวนี้ซื้อให้พ่อแม่เฒ่าอยู่ ทั้งรักษานิสัยการอยู่อย่างเรือนเดี่ยวมีลานส่วนตัวของพวกเขาไว้ และอยู่ใกล้กัน หากมีอาการปวดหัวตัวร้อน แค่ชงน้ำแกงร้อนถ้วยเดียวก็ไปถึงได้ทัน
แต่หลินหม่านชางกับหวังซิ่วหลาน สองคนแก่ที่หยั่งรากอยู่บนผืนดินเหลืองมาครึ่งชีวิต กลับไม่ยอมตกลงเสียที