เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 282 พ่อแม่ที่ได้หน้ามีตา
“สหายเจี้ยนกั๋ว ผมไม่เคยคิดเลยว่าเราจะได้เป็นญาติกันแบบนี้ครับ” กู้เว่ยกั๋วกล่าวอย่างสะเทือนใจ
“ใช่แล้ว โชคชะตา ล้วนเป็นโชคชะตาครับ!” ลู่เจี้ยนกั๋วมองหลินหว่านชิวที่ถูกทุกคนห้อมล้อมอยู่ไม่ไกล แล้วกล่าวชื่นชมจากใจว่า
“เด็กคนนี้อย่างหว่านชิว ผมชอบจากก้นบึ้งหัวใจจริง ๆ เธอฉลาด หนักแน่น และมีไฟที่ไม่ยอมแพ้ ฉางเกิงได้แต่งงานกับเธอ ถือเป็นโชคของมันครับ”
อีกด้านหนึ่ง ซ่งเหวินจวินและสวีจิ้งฟางล้อมหวังซิ่วหลานอยู่คนละข้าง
ความกระตือรือร้นของพวกเธอทำให้เธอรับมือแทบไม่ไหว
“พี่สาวผู้เฒ่า พี่ช่างมีโชคดีจริง ๆ ค่ะ ที่เลี้ยงลูกสาวอย่างหว่านชิวได้ดีขนาดนี้!”
สวีจิ้งฟางจับมือหวังซิ่วหลาน ถามไถ่ด้วยความเป็นห่วง
“นั่งรถมาตลอดทางคงเหนื่อยแย่ใช่ไหมคะ? ดูมือสิ แค่มองก็รู้ว่าเป็นคนขยัน ต่อไปพอมาถึงนครหลวงแล้ว ต้องพักผ่อนเสวยสุขให้เต็มที่นะคะ!”