กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 230 ฉันกลับบ้านกับเธอ
เพราะเวลาเร่งรัด เธอจึงตรงไปหากู้ฉางเกิงเพื่อขอลา
เธอไม่มีเวลาแม้แต่จะเคาะประตู ผลักประตูห้องทำงานออกแล้วยืนหอบอยู่ที่หน้าประตู
กู้ฉางเกิงในห้องทำงานกำลังก้มหน้าตรวจการบ้าน เขาเงยหน้าขึ้น พอเห็นว่าเป็นหลินหว่านชิว สีหน้าก็เต็มไปด้วยความประหลาดใจ
“หว่าน…นักศึกษาหลินหว่านชิว?”
หลินหว่านชิวเดินเร็ว ๆ ไปที่โต๊ะของเขา พยายามปรับลมหายใจให้สงบ แล้วเอ่ยว่า “อาจารย์กู้ ฉันอยากลาค่ะ ขอลาสักระยะหนึ่ง…”
กู้ฉางเกิงดันแว่นบนสันจมูกเล็กน้อย แววตาเบื้องหลังเลนส์เผยความสงสัยอยู่บ้าง
เขาวางปากกาแดงในมือลง เอนหลังพิงพนักเก้าอี้ แล้วมองสำรวจเธอ