กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 221 กู้ฉางเกิง เขาเป็นคนดี
หลังจากกู้ฉางเกิงจากไป หลินหว่านชิวยังยืนอยู่ที่เดิมเป็นเวลานาน
ในหอพักเงียบสงบ มีเพียงเสียงลมที่พัดผ่านนอกหน้าต่างเป็นครั้งคราว
เธอก้มมองอาหารบนโต๊ะ ไข่ดาวสีทองลูกนั้นยังคงน่าลิ้มลองอยู่เหมือนเดิม
หมั่นโถวแป้งสาลีก็ยังส่งกลิ่นหอมของข้าวสาลีออกมา
แต่เธอกลับไม่ใคร่มีอารมณ์จะกินอะไร
ในหัวยุ่งเหยิงไปหมด มีแต่คำพูดและสิ่งที่กู้ฉางเกิงเพิ่งพูดเพิ่งทำเมื่อครู่
ตั้งแต่ตอนที่เขาปรากฏตัวที่หน้าประตูหอพักอย่างจริงจัง ไปจนถึงตอนที่เขาถามอย่างงุ่มง่ามแต่ก็ดื้อรั้นว่าผ้าห่มของเธออุ่นหรือไม่