กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 219 ขอบคุณ
เธอเพิ่งจะคิดจะพูดอะไรสักอย่าง เช่น “นายไม่เป็นไรใช่ไหม” หรือจะเข้าไปพยุงเขาให้ลุกขึ้น
แต่กู้ฉางเกิงตะเกียกตะกายลุกขึ้นจากพื้นเองเสียแล้ว อย่างเก้ ๆ กัง ๆ พอสมควร
เขาไม่มีเวลามาสนใจปัดเศษหิมะและน้ำโคลนที่เพิ่งติดตามตัวออก ทว่ากลับโบกมือให้หลินหว่านชิว
บนใบหน้าฝืนยิ้มออกมาได้อย่างละอายใจ
“ดูสิ ผมบอกแล้วว่าถนนลื่น เธอยังไม่เชื่อ” เขาพยายามใช้คำพูดเล่น ๆ สักประโยคเพื่อคลี่คลายความกระอักกระอ่วนของตัวเอง
จากนั้น ราวกับกลัวว่าหลินหว่านชิวจะปฏิเสธไม่ให้เขาไปส่งข้าว หรือพูดเรื่องถุงมือขึ้นมาอีก เขาก็รีบเสริมทันที