เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 172 จุดประสงค์ที่แท้จริงของการเลี้ยงแขก
ในห้องรับแขก เมื่อกู้ฉางเกิงจากไป บรรยากาศก็ยิ่งเงียบลง
เข็มของนาฬิกาแขวนแบบเก่าบนผนังเดิน “ติ๊ก ติ๊ก” ทุกเสียงเหมือนเคาะลงบนหัวใจคน
หลินหว่านชิวนั่งตัวตรง มือทั้งสองประสานกัน เธอไม่รู้ว่าอดีตพ่อสามี ผู้ซึ่งตอนนี้เป็นคุณอากู้ จะพูดอะไรต่อไป
สิ่งที่อยู่นอกเหนือความคาดหมายของเธอคือ กู้เว่ยกั๋วไม่ได้เข้าสู่หัวข้อที่จริงจังใด ๆ ทันที
รอยยิ้มบนใบหน้าของเขากลับลึกขึ้นอีกนิด แฝงด้วยความเมตตาของผู้อาวุโสที่มองคนรุ่นน้อง
“ยัยหนู ไม่ต้องตื่นเต้น” เขาดูเหมือนจะมองทะลุความเกร็งของเธอ จึงเอ่ยปากผ่อนบรรยากาศเอง
“ที่เชิญเธอมาวันนี้ หนึ่งคือขอบคุณที่เธอช่วยเหลือฉางเกิง สองก็คือ…” เขาลากเสียงยาว ยกถ้วยชาขึ้นดื่มอีกอึก ราวกับกำลังเรียบเรียงคำพูด
“…พูดออกมาอาจจะดูบังอาจไปหน่อย แต่ผมอยากรู้จริง ๆ ว่า พวกคนหนุ่มสาวอย่างพวกเธอทุกวันนี้ ในใจคิดอะไรกันอยู่บ้าง ยกตัวอย่างเช่น ต่ออนาคตของตัวเอง มีแผนอะไรบ้างไหม?”