เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 128 ความกังวลของกู้ฉางเกิง
เช้าวันรุ่งขึ้น ท้องฟ้านอกหน้าต่างยังคงมัว ๆ เทา แสงยามเช้าของวันเหมันต์มักมาช้ากว่าปกติเสมอ
ช่วงเช้ากู้ฉางเกิงไม่มีสอน ตามนิสัยเดิม พอทานอาหารเช้าเสร็จเขาก็มาที่ห้องทำงานของภาควิชาภาษาจีน ในห้องมีเตาไฟติดอยู่ อบอุ่นดี เขาชงชาร้อนให้ตัวเองหนึ่งถ้วย ถูมือที่เย็นเฉียบอยู่บ้าง แล้วกางแผนการสอนออก เตรียมใจให้สงบเพื่อเตรียมสอน
พอถึงเวลาเที่ยงวันที่ต้องทานข้าว ประตูห้องทำงานก็ถูกผลักเปิดจากด้านนอก ลมหนาวพัดโชยเข้ามาพร้อมกัน
กู้ฉางเกิงเงยหน้าขึ้นมอง ก็เห็นว่าเป็นหัวหน้าภาควิชา
วันนี้หัวหน้าภาควิชาดูอารมณ์ดีเป็นพิเศษ บนใบหน้ามีรอยยิ้มที่กลั้นไม่อยู่ เดินมาก็มีลมมีแรง กระตือรือร้นเดินตรงมาที่โต๊ะทำงานของกู้ฉางเกิง
“ฉางเกิงเหรอ กำลังเตรียมสอนอยู่สินะ” หัวหน้าภาควิชาทักทายด้วยความกระตือรือร้น ไม่รอให้กู้ฉางเกิงตอบ ก็ดึงเก้าอี้มาหนึ่งตัวนั่งลงข้าง ๆ เอง ตัวเอนไปข้างหน้าเล็กน้อย ท่าทางมีความลึกลับและตื่นเต้นอยู่บ้าง