เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 112 หนึ่งฝ่ามือตบเสิ่นเป้ยเป้ยด้วยความโกรธ
ส่วนเสิ่นเป้ยเป้ยในยามนี้ ในใจกลับห้ารสปนเป
เมื่อไฟบนเวทีสว่างขึ้น เมื่อหลินหว่านชิวใช้เสียงร้องอันใสกังวานของเธอตรึงคนทั้งฮอลล์ไว้ได้ และกู้สถานการณ์คับขันขั้นสุดขีดได้อย่างน่าตื่นเต้น เสิ่นเป้ยเป้ยที่นั่งอยู่มุมหนึ่งของที่นั่งผู้ชมก็ตระหนักได้แล้วว่าเธอแพ้แล้ว
แพ้อย่างสิ้นเชิง
ทุกอย่างที่เธอวางแผนไว้ล้วนกลายเป็นบันไดให้หลินหว่านชิวปีนขึ้นไป หลินหว่านชิวไม่เพียงไม่อับอายขายหน้า กลับเพราะการรับมืออย่างสมบูรณ์แบบไม่ตื่นตระหนกในครั้งนี้ เปล่งประกายต่อหน้าครูอาจารย์และนักเรียนทั้งโรงเรียน แถมอาจได้รับการเหลียวแลจากผู้บริหารมหาวิทยาลัยด้วยซ้ำ
ความไม่ยอมจำนนอันแรงกล้า กัดกินหัวใจของเธอราวกับงูพิษ
เธอกำหมัดแน่น เล็บกดลึกลงไปในกลางฝ่ามือ สร้างความเจ็บแปลบเป็นระลอก ๆ