กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 103 จงใจหายตัว
หล่อนจ้องเขม็งไปที่หลินหว่านชิว หลินหว่านชิวแต่งตัวเรียบง่าย ผมก็เพียงรวบเป็นหางม้าอย่างง่าย ๆ ใบหน้าสะอาดสะอ้าน ไม่มีเครื่องสำอางแต่งแต้ม หล่อนในสภาพเช่นนี้ ยืนอยู่ตรงหน้าตัวเองที่แต่งตัวประณีตบรรจง ราวกับนกกระจอกสีเทาหม่นตัวหนึ่ง ที่ยืนอยู่ข้างนกยูงซึ่งกำลังกางหาง
แต่สายตาของกู้ฉางเกิง กลับมองเห็นเพียงนกกระจอกตัวนั้น
ความอิจฉาและความไม่ยอมจำนนราวกับเถาวัลย์ พันรัดหัวใจของเสิ่นเป้ยเป้ย รัดแน่นขึ้นเรื่อย ๆ จนหล่อนแทบหายใจไม่ออก
ความคิดที่เดิมทีเพียงเลือนราง — ที่จะทำให้หลินหว่านชิวขายหน้า — ในยามนี้กลับแพร่กระจายและงอกเงยอย่างบ้าคลั่งอยู่ในใจของหล่อนราวกับไวรัส