เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 49 คืนเงิน
ใบหน้าที่เลือนรางในหัวของฉัน ในชั่วพริบตาก็ทับซ้อนเข้ากับใบหน้าเรียบง่ายแต่เปี่ยมความตื่นเต้นตรงหน้านี้
เป็นหนุ่มที่ฉันรู้จักบนรถไฟนั่นไง โจวเจี้ยนจวิน!
หลินหว่านชิวประหลาดใจและดีใจจริง ๆ
สำหรับ “น้องชาย” ที่เคยพบกันครั้งหนึ่งบนรถไฟคนนี้ … จะว่าน้องชายก็ไม่เชิง จริง ๆ แล้วเขาอายุน้อยกว่าเธอแค่ปีเดียว
การได้พบกันอีกครั้งในนครหลวงอันกว้างใหญ่เช่นนี้ ตัวของมันเองก็เป็นวาสนาที่หาได้ยากอยู่แล้ว
สิ่งที่ทำให้เธอทั้งประหลาดใจและปลื้มใจยิ่งกว่า ก็คือโจวเจี้ยนจวินตรงหน้า แม้เสื้อผ้าจะขาดรุ่งริ่ง สะพายเศษกระดาษลังมัดหนึ่งไว้บนหลัง ดูตกอับอยู่บ้าง
แต่แก่นแท้ ปราณ จิตวิญญาณของเขากลับต่างจากตอนอยู่บนรถไฟอย่างสิ้นเชิง
แก้มของเขาซูบผอมก็จริง แต่สีหน้าสดใสเปล่งปลั่ง ในดวงตาส่องประกายแสงแห่งความมุ่งมั่นขยันขันแข็งแบบลงมือทำจริง
เขากำลังใช้สองมือของตัวเอง เลี้ยงดูตัวเองด้วยแรงของตัวเองในการใช้ชีวิต