เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 38 ฉันกับเธอ ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกันอีกแล้ว
ตั้งแต่เช้าที่หน้าประตูมหาวิทยาลัย เห็นหลินหว่านชิวพูดคุยยิ้มแย้มแล้วเดินจากไป
กู้ฉางเกิงรู้สึกราวกับว่ามีบางสิ่งในร่างกายของเขาถูกดูดออกไปจนหมด
ในหัวเต็มไปด้วยรอยยิ้มสดใสบนใบหน้าของเธอที่เจิดจ้าจนแทบแสบตา
รอยยิ้มนั้นไม่ได้มีให้เขา แต่มีให้คนอีกคนหนึ่ง
เขาวาดภาพชายคนนั้นซ้ำแล้วซ้ำเล่าในใจ สวมเสื้อเชิ้ตสีขาวสะอาด สุภาพเรียบร้อย พอเห็นก็รู้ว่าเป็นบุตรข้าราชการที่ฐานะทางบ้านดีเยี่ยม
พวกเขา…มีความสัมพันธ์อะไรกัน?
คำถามนี้เหมือนหนามที่ปักเข้าไปในเนื้อ เนื้อไม่แตะก็เจ็บแปลบ ๆ พอแตะก็เจ็บจนแทงทะลุหัวใจ
เขารู้สึกว่าตั้งแต่ร่างกายไปจนถึงจิตวิญญาณ ต่างแผ่ความเหนื่อยล้าที่บรรยายไม่ถูกออกมา
ถึงขั้นไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตัวเองกลับบ้านมาได้อย่างไร