เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 22 เป็นแบบอย่างที่ดี
"ครูหยางเยี่ยน นี่หรือที่ครูบอกว่าพวกเขากำลังก่อความวุ่นวาย?"
หัวหน้าระดับชั้นฉินซื่อสงขมวดคิ้วพลางตวัดสายตามองครูหยางเยี่ยนด้วยความหงุดหงิดใจ
พวกเขาเพิ่งเดินมาถึงหน้าประตูห้อง ม.5/9 แล้วบังเอิญได้ยินสวีเจี๋ยพูดประโยคทำนองว่า "ครูอยากเห็นผลการเรียนของพวกเธอ" และ "พวกเธอมีความมั่นใจไหม?"
พอน้ำเสียงของสวีเจี๋ยสิ้นสุดลง บรรดานักเรียนห้อง ม.5/9 กลับเปล่งเสียงตอบรับพร้อมเพรียงกันอย่างหนักแน่นว่า "มีครับ/มีค่ะ!"
นี่มันเรื่องบ้าอะไรกันเนี่ย?!
นี่ใช่ห้อง ม.5/9 ห้องเดิมที่ทุกคนต่างพากันรังเกียจจริงหรือ?
นี่ใช่ห้อง ม.5/9 ห้องเดิมที่เต็มไปด้วยเด็กเกเรและไม่มีใครยอมตั้งใจเรียนเลยสักคนจริงหรือ?
แม้กระทั่งครูซุนฉีไห่ ซึ่งมีความทุ่มเทให้กับการสอนสูงลิ่ว เมื่อได้เห็นภาพเหตุการณ์ตรงหน้าภายในห้องเรียน ก็ยังรู้สึกราวกับว่าตัวเองกำลังฝันไป!
ตั้งแต่เมื่อไหร่กันที่เด็กกลุ่มนี้ของห้อง ม.5/9 ว่านอนสอนง่ายถึงเพียงนี้?!