เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 006 ความจนใจของผู้อำนวยการระดับชั้นฉินซื่อสง
หลังจากส่งฉู่เสี่ยวหรันกับพวกกลับห้องเรียนแล้ว สวี่เจี๋ยก็หันหลังเดินมุ่งหน้ากลับไปยังห้องพักครู
ช่วยไม่ได้จริงๆ การเล่นบาสเกตบอลกับพวกเขานานขนาดนั้นทำให้คาบเรียนแทบจะหมดเวลาแล้ว!
เขาไม่ได้บอกเรื่องที่ตนเองได้รับการแต่งตั้งเป็นครูประจำชั้น ม.5 ห้อง 9 ให้พวกฉู่เสี่ยวหรันรู้ล่วงหน้า ในมุมมองของเขา ไว้ประกาศช่วงคาบเรียนรู้ด้วยตนเองภาคค่ำน่าจะเหมาะสมกว่า
"กริ๊ง..."
เป็นไปตามคาด สวี่เจี๋ยเดินไปได้ไม่ไกลนัก เสียงกริ่งหมดคาบเรียนก็ดังขึ้น!
สวี่เจี๋ยส่ายหน้า เอาไว้คาบหน้าค่อยกลับมาใหม่ก็แล้วกัน!
"ครูสวี่!"
ทันใดนั้น เสียงเรียกก็ดังขึ้นมาจากด้านหลังของสวี่เจี๋ย
เขาหันไปมอง เห็นชายวัยกลางคนหน้าผากกว้างเป็นประกายคนหนึ่งเดินออกมาจากอาคารเรียน พร้อมทั้งส่งเสียงเรียกเขามาแต่ไกล!