เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 241: แผนการรักษาและกำหนดการวันอาทิตย์
ในช่วงพักเบรก สวีเจี๋ยได้เรียกตัวหลิวอวิ๋นเฟยมาที่ห้องพักครู
เมื่อมองดูเด็กหนุ่มท่าทางขี้อายตรงหน้า สวีเจี๋ยก็อดรู้สึกสะท้อนใจอย่างลึกซึ้งไม่ได้
สวรรค์ประทานพรสวรรค์อันไร้เทียมทานมาให้เขาอย่างชัดเจน แต่กลับผนึกมันไว้ด้วยมือของพระองค์เอง
เรื่องราวประหลาดเช่นนี้ช่างไม่เคยได้ยินมาก่อนจริงๆ
"หลิวอวิ๋นเฟย คราวก่อนครูลืมถามเธอไป พ่อแม่ของเธอเคยพาเธอไปโรงพยาบาลเพื่อตรวจดูอาการกลัวเสียงแหลมคมบ้างหรือเปล่า?"
สวีเจี๋ยยิ้มบางๆ และเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน
หากพ่อแม่ของเขาเคยพาเขาไปสถานพยาบาลเฉพาะทาง ก็น่าจะมีประวัติการรักษาหลงเหลืออยู่บ้าง
หลิวอวิ๋นเฟยหลุบตาลงต่ำและส่ายหน้าช้าๆ
"อาจารย์สวีเจี๋ย อาการของผมมักจะเป็นๆ หายๆ อย่างรวดเร็ว คนที่บ้านเลยคิดว่าผมแค่เป็นคนขี้ขลาด จึงไม่เคยพาผมไปโรงพยาบาลครับ"