เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 201: เกลือจิ้มเกลือ
นับตั้งแต่เหตุการณ์ทะเลาะวิวาทนอกโรงเรียนครั้งนั้น โจวเทาก็ได้กลับไปทบทวนตัวเองอย่างหนัก และตัดสินใจว่านับจากนี้ไปเขาจะไม่เป็นเพียงแค่คนบ้าพลังที่ใช้แต่กำลังอีกต่อไป แต่เขาจะเป็นนักเลงที่มีวัฒนธรรม มีความประณีต และมีกึ๋น!
หากต้องเจอเรื่องชกต่อยแบบนั้นอีกครั้ง ถ้าไม่ลงมือให้เด็ดขาดจนศัตรูหวาดกลัว ก็ต้องแกล้งทำเป็นอ่อนแอเพื่ออ้างสิทธิ์ในการป้องกันตัว!
โจวเทาเป็นคนชอบออกหน้าแทนคนอื่น หากใครกล้ามารังแกเพื่อนฝูงหรือเพื่อนร่วมชั้นของเขา เขาย่อมเป็นคนแรกที่พุ่งเข้าไปลุยอย่างแน่นอน
เมื่อต้องเผชิญหน้ากับพฤติกรรมไร้อารยธรรมอย่างการทิ้งก้นบุหรี่เรี่ยราดในเขตสถานที่ท่องเที่ยว โจวเทาก็ขมวดคิ้ว ก้าวเท้าออกไปเดินขนาบข้างชายฉกรรจ์ทั้งสามคนที่เพิ่งทิ้งขยะ
"สหาย ก้นบุหรี่ของนายเกือบจะหล่นใส่พี่น้องของฉันแล้วนะ"
ปกติโจวเทาเป็นคนพูดจาตรงไปตรงมา แฝงกลิ่นอายความห้าวหาญตามแบบฉบับนักเลงหัวไม้
การที่เขายอมเรียกคนพวกนี้ว่า 'สหาย' โจวเทาก็รู้สึกว่าตัวเองอดกลั้นมากพอแล้ว
ขาก... ถุย...
ในบรรดาชายสามคนที่เพิ่งโยนก้นบุหรี่ทิ้ง ชายหนุ่มรูปร่างสูงใหญ่กำยำคนหนึ่งขากเสลดก้อนโตลงบนสนามหญ้าข้างทาง ก่อนจะเหลือบหางตามองโจวเทาที่เป็นคนพูด