กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 41 สะเทือนใจ
บทที่ 41 สะเทือนใจ
หลังจากเว่ยตงพูดจบ ความเงียบก็เข้าปกคลุมห้องรับแขก
ชายฉกรรจ์สองคนนั่งอยู่ตรงนั้น พ่นควันบุหรี่มวนแล้วมวนเล่าด้วยความรู้สึกหดหู่ใจ
ชีวิตคนเราช่างยากแท้หยั่งถึง
บ่อยครั้งที่การตัดสินใจเพียงเสี้ยวเล็กๆ กลับพลิกผันเส้นทางชีวิตของคนคนหนึ่งไปทั้งชีวิต
"เสี่ยวเฟิง... เด็กคนนั้นน่าสงสารจริงๆ!"
เว่ยตงถอนหายใจอีกครั้งเมื่อเอ่ยถึงสืออวิ๋นเฟิง
"พวกเราทุกคนต่างเห็นเขาเติบโตมาตั้งแต่เด็ก"
"ตั้งแต่เล็กจนโต เขาเป็นเด็กฉลาดและรู้ความ ไม่เคยต้องให้ใครมาคอยจ้ำจี้จ้ำไชเรื่องการบ้านเลยสักครั้ง"