0141

⬢⬢⬢

ตอนที่หนึ่งร้อยสี่สิบเอ็ด ยึดภูเขาฮวาเหมียน

“เจ้าโกหกเก่งจริง ๆ พ้อจะถูกเจ้าโกหกจนโง่ไปเลย”

หลิวชิงลี่ตีเจียงเฉินอย่างหงุดหงิด

“โง่หน่อยก็ดีนะ เด็ก ๆ ควรได้อยู่ในเทพนิยายที่สวยงาม มีความสุขก็พอ เรื่องอื่นค่อยว่ากันทีหลัง”

“ข้าไม่คาดหวังให้พวกเขาร่ำรวยอะไรนัก ทางข้าปูให้แล้ว ขอให้ใช้ชีวิตอย่างมีความสุขก็พอ ต่อไปอยากทำอะไรก็ทำไป”

“ถ้าพวกเขาไม่มีหัวทางธุรกิจ ก็ค่อยฝึกหลานให้ต่อไป ให้หลานลำบากเอง”

เจียงเฉินหัวเราะ

ชาติที่แล้วหนิวนิวและเสี่ยวซานจากไปเร็วเกินไป นั่นเป็นแผลเป็นในใจที่ไม่มีวันหาย มันเจ็บจริง ๆ เจ็บมากจริง ๆ