0125

⬢⬢⬢

ตอนที่ 125 อย่าให้เงินทองกัดกินจิตใจ

พูดจบ ซุนเหม่ยลี่ก็ยิ้มแย้มเตรียมจะเดินเข้าไปในบ้าน สวี่เจี้ยนกลับยืนขวางประตูราวกับเทวทวาร

“เจียงเสี่ยวโหรวต้มข้าวต้มงั้นเหรอ แกนี่โกหกได้ฉอด ๆ เลยนะ เธอจุดไฟเป็นหรือไง แยกเกลือกับน้ำตาลออกไหมล่ะ”

“ข้าวต้มนี่ฉันมั่นใจว่าแกให้ยายแกตื่นมาต้มตั้งแต่ยังไม่สาง ทั้งที่แก่ป่านนี้แล้วยังใช้เป็นคนรับใช้ เจียงเฉินพูดไม่ผิด ครอบครัวแกนี่จิตใจมันถูกหมากินไปนานแล้ว”

“พี่เจิ้นถิงเขากินซาลาเปากับปาท่องโก๋เป็นอาหารเช้าที่บ้านเจียงเฉิน แกทำข้าวต้มจืดแค่สองถ้วยยังจะเอามาเล่นเป็นของล้ำค่า ไม่ละอายใจกันบ้างหรือไง ฉันเองยังไม่กล้ามองเลย”

“ใครที่ไหนจะทิ้งซาลาเปาแล้วปาท่องโก๋ไว้ไม่กิน มาถวิลหาข้าวต้มจืดของแกกัน”