0062

⬢⬢⬢

ตอนที่ 62 ขอแค่วันละร้อยก็พอ

"เจ้านาย ผม ผม..."

"ผมอะไรของแก แกรู้ไหมว่าที่อำเภออวิ๋นเฟิ่งมีเจ้านายกี่คนที่อยากร่วมงานกับเจ้านายเจียง ถ้าผมกลับไปพูดสักคำ ไม่มีห้างไหนกล้าใช้แกอีก" จ้าวฉางจวินยังรอร่วมงานกับเจียงเฉินอยู่ จึงตัดทางหนีของหวังเฉียงให้ขาดไปเลย

"เจียงเฉิน อย่าคิดว่าฉันเป็นคนที่รังแกได้ easy ง่ายๆ แกเก่งก็รออยู่ที่นี่สิ"

เห็นจ้าวฉางจวินเอาแน่เอานอนไม่ได้แล้ว ก็ไม่มีอะไรจะเสียต่อไป งั้นก็ฉีกหน้ากันให้หมดเลย

"ได้ ฉันจะรออยู่ตรงนี้ ดูว่าแกจะก่อคลื่นอะไรได้" เจียงเฉินพูดอย่างไม่แยแส

หวังเฉียงปั่นจักรยานออกไปอย่างโกรธแค้น

ไม่นานนักก็พาฝูงคนมาแบบคึกคัก