กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 43 เมื่อไหร่จะชดใช้หมด เมื่อนั้นถึงจะปล่อยคน
“ไอ้แก่ แกคิดอะไรอยู่ คิดสวยทั้งที่หน้าตาอย่างแก เรื่องดี ๆ แกอยากได้ไปหมด”
“หนังสือสัญญาก็เขียนแล้ว สลักนิ้วมือก็ประทับแล้ว แปดร้อยหยวนก็ให้ไปแล้ว วัวแก่ไม่เหลืออะไรเกี่ยวพันกับแกแม้แต่ครึ่งเศษ ต่อให้ผ่าท้องพี่เขยฉันออกมาอะไร มันก็ไม่เกี่ยวอะไรกับแกแม้แต่นิด เข้าใจไหม”
หลิวชิงอันคว้าคอเสื้อหลี่ไหลฝูแล้วผลักไปข้างหนึ่ง
“ฉันไม่สน วัวแก่ฉันไม่ขายแล้ว แปดร้อยหยวนคืนแกไป แกเอาตัวนิ่วในถุงน้ำดีวัวคืนมาให้ฉัน”
หลี่ไหลฝูตาแดงก่ำ ใช้ความแก่ขอความเห็นใจออกโรงตีขลุม
“ไอ้แก่ แกคิดว่าตัวเองเป็นใคร พูดอะไรก็ได้อย่างนั้น”
“แกคิดว่าตัวเองแกแล้วก็ทำอะไรก็ได้อย่างนั้นงั้นสิ”