เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 441 เรื่องราวก่อนหน้า (37)
ปีนี้เติ้งเหวินอันอายุยี่สิบเอ็ดปี เรียนอยู่มหาวิทยาลัยปีสาม
เทอมนี้เขาใช้เวลาเล่นเกมมากกว่าสองปีก่อนเยอะ แทบไม่ได้ไปอ่านหนังสือที่ห้องสมุดเลย
เติ้งเหวินอันยังทำใจเรื่องที่พ่อเสียไม่ได้ เขาเลยต้องใช้เกมเป็นทางหนีจากความเศร้า
ตอนนี้เวลาอ่านนิยาย เขามักจะใจลอย แล้วก็นั่งเหม่ออยู่ตรงนั้นเป็นหลายนาที
ตอนนี้เติ้งเหวินอันกำลังนั่งเล่นเกมดนตรีอยู่ในห้องเรียน ช่วงนี้เขาอยากลองเล่นเกมแนวนี้ดูบ้าง
ตอนนี้เขาเล่นได้แค่ระดับยาก ส่วนระดับที่ยากกว่านั้นยังผ่านไม่ได้
“เกมดนตรีต้องใส่หูฟังเล่นถึงจะสนุก” เติ้งเหวินอันพึมพำกับตัวเอง
เขาไม่มีหูฟังบลูทูธ เวลาเล่นเกมในห้องเรียนก็เลยต้องปิดเสียง
เล่นเกมแนวนี้โดยไม่มีเพลงประกอบ เหมือนขาดอะไรไปสักอย่าง ความรู้สึกอินกับเกมลดลงไปเยอะ