กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 349 ลองเขียนอะไรสักหน่อย
เติ้งเหวินอันกำลังเขียนอะไรลงในสมุด ตงเสี่ยวอวี่เลยขยับเข้ามาดู
“ตอนแรก ผู้คนต่างคิดว่านี่ก็แค่จันทรุปราคาเต็มดวงธรรมดาครั้งหนึ่ง...”
“เขียนให้ลายมือสวยกว่านี้หน่อยได้ไหม ฉันอ่านทีไรต้องเพ่งทุกทีเลย”
ลายมือสามีเธอเหมือนตัวหนังสือขยุกขยิกบนยันต์จริง ๆ
ประโยคเมื่อกี้ ถ้าเติ้งเหวินอันไม่ได้เขียนไปอ่านไป ตงเสี่ยวอวี่ก็คงอ่านไม่ออกเหมือนกัน
“ฉันจะพยายามนะ ถ้าอ่านไม่ออกก็ฟังฉันแทนได้” เติ้งเหวินอันพูดพลางยิ้ม
เขาก็กลัวตงเสี่ยวอวี่จะอ่านไม่ออกนี่แหละ เลยต้องเขียนไปอ่านไปด้วย
“ตอนแรก ผู้คนต่างคิดว่านี่ก็แค่จันทรุปราคาเต็มดวงธรรมดาครั้งหนึ่ง”