เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 330 นวดให้หน่อย
ตงเสี่ยวอวี่เปิดฟังคลิปเสียงที่เติ้งเหวินอันอัดไว้เมื่อคืน เธอฟังแล้วก็อดหัวเราะออกมาไม่ได้
“วันนี้เธอเปิดฟังไปสองรอบแล้วนะ ตกลงมันมีอะไรน่าฟังขนาดนั้น?” เติ้งเหวินอันถาม
“นายไม่เข้าใจหรอก นี่มันเป็นคำพูดตอนอาการเด็กมัธยมของสามีฉันกำเริบเลยนะ” ตงเสี่ยวอวี่พูดพลางยิ้ม
นี่เป็นคำพูดล้ำค่าชัดๆ เธอต้องฟังซ้ำอีกหลายรอบ
“เธอจะฟังก็ฟังไปสิ แต่อย่ามาเปิดฟังข้างๆ ฉันได้ไหม!”
เติ้งเหวินอันได้ยินเสียงตัวเองพูดประโยคอะไรแบบนี้แล้วรู้สึกอายขึ้นมาจริงๆ
ตอนพูดเมื่อคืนเขายังไม่รู้สึกอะไร แต่พอมาได้ยินเสียงตัวเองจากคลิป กลับรู้สึกกระดากอายขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก
เหมือนตอนที่ครูภาษาไทยหยิบเรียงความของเราไปอ่านให้ทั้งห้องฟังไม่มีผิด
“ฉันว่าคุณไปเป็นนักพากย์เสียงสมัครเล่น หรือไม่ก็นักเขียนบทเกมได้นะ”