เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 312 ชาอู่หลงองุ่น
วันรุ่งขึ้น พายุไต้ฝุ่นก็ขึ้นฝั่ง
ท้องฟ้าเป็นสีเทาขาวขุ่นมัว เมฆลอยต่ำปกคลุมเมืองเล็ก ๆ อย่างอ้อยอิ่ง
ในเมืองเหอฮวาเริ่มมีฝนตกปรอย ๆ พร้อมกับลมพัดเบา ๆ
เติ้งเหวินอันเปิดประตูหน้าต่างกระจกบานใหญ่ แล้วมองออกไปข้างนอก
ฝนตกแค่นี้ยังเทียบไม่ได้กับฝนที่ตกหนักเมื่อหลายวันก่อนเลย ถ้าไม่ใช่เพราะมีลมพัด เขาคงไม่รู้ด้วยซ้ำว่านี่คือพายุไต้ฝุ่น
“อิจฉาพวกนักเรียนจัง ฝนตกแค่นี้ก็ไม่ต้องกลับไปโรงเรียนแล้ว อยู่บ้านหยุดยาวสบาย ๆ” เติ้งเหวินอันพูดอย่างอิจฉา
เมืองเหอฮวาเป็นแค่พื้นที่ชายขอบที่พายุไต้ฝุ่นพัดผ่าน เลยได้รับผลกระทบเพียงเล็กน้อย
แต่ถึงอย่างนั้น พายุไต้ฝุ่นก็ขึ้นฝั่งแล้ว นักเรียนจึงได้หยุดเรียนตามปกติ ไม่ต้องสนใจว่าฝนจะตกหนักแค่ไหน
“ไม่ต้องไปอิจฉาพวกเขาหรอก นิยายของคุณวันนี้ยังไม่ได้อัปเดตเลย รีบอัปเดตได้แล้ว”