เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 305 ทำเรื่องไม่ดี
เสียงฟ้าร้องครืนดังมาจากขอบฟ้า เมฆดำกดต่ำลงมาจนแทบติดพื้น ท้องฟ้าสีเทาหม่นราวกับกระทะเหล็กใบใหญ่ที่คว่ำลงมาครอบเมืองเหอฮวาไว้ทั้งเมือง
ไม่นานฝนก็เทกระหน่ำลงมา เสียงฝนดังต่อเนื่องจนกลืนทุกเสียงในเมืองเล็ก ๆ แห่งนี้ไปหมด
บ้านเรือนที่อยู่ไกลออกไปกับต้นไม้ที่อยู่ใกล้ ๆ ต่างพร่าเลือนจนมองไม่เห็นรูปร่างชัดเจน ทุกอย่างละลายหายไปในม่านไอน้ำที่ขุ่นมัว จนแยกไม่ออกว่าตรงไหนคือฟ้าตรงไหนคือดิน ทั้งเสียง สีสัน และรูปร่างของทุกสิ่งบนโลกใบนี้ ถูกสายฝนที่ถาโถมลงมาปกคลุมจนหมดสิ้น
“ฝนตกหนักจริง ๆ นึกว่าจะตกแค่ปรอย ๆ ซะอีก”
เติ้งเหวินอันปิดประตูกระจกบานใหญ่ลง ยังดีที่เขาเห็นท้องฟ้ามืดตั้งแต่เมื่อไหร่ก็รีบเก็บเสื้อผ้าเข้าบ้านแล้ว
เดิมทีเขาคิดว่าจะออกไปหาอะไรกินกับตงเสี่ยวอวี่ตอนเที่ยง แต่ฝนตกหนักขนาดนี้ อยู่บ้านดีกว่า