กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 248 อ้อน
เติ้งเหวินอันลุกขึ้นยืน แล้วยื่นมือไปกอดตงเสี่ยวอวี่
“ผมจะทำให้คุณมีความสุขเอง”
ตงเสี่ยวอวี่ก็กอดเติ้งเหวินอันกลับเหมือนกัน พร้อมรอยยิ้มที่ผุดขึ้นตรงมุมปาก
ความสุขที่ค่อยๆ ผลิบานอยู่ในใจ เหมือนดอกไม้ดอกแรกของฤดูใบไม้ผลิที่บานขึ้นโดยไม่ทันรู้ตัว
“ฉันเชื่อคุณ”
ทั้งสองกอดกันอยู่พักหนึ่ง ก่อนจะค่อยๆ ปล่อยมือออกจากกัน
ตงเสี่ยวอวี่มองแหวนที่นิ้วนาง มันแนบพอดีกับนิ้วของเธอ ราวกับสั่งทำมาเพื่อเธอโดยเฉพาะ
ที่แท้สิ่งนี้ก็คือเซอร์ไพรส์ที่เหวินจิ้งพูดถึง
คนที่เราชอบมาขอแต่งงานด้วย แบบนี้จะไม่ให้เซอร์ไพรส์ได้ยังไง