กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 223 ผู้บริสุทธิ์
ต้นเดือนมีนาคม
แสงแดดไม่จางใสเหมือนช่วงหน้าหนาวอีกแล้ว แต่กลับมีไออุ่นสีขาวนวลปนอยู่ ส่องลงมาบนพื้นดินอย่างเกียจคร้าน
ตามร่องอิฐตรงมุมกำแพงและข้างรากไม้เก่า มีต้นอ่อนเล็กๆ ค่อยๆ โผล่หัวออกมาอย่างระมัดระวัง
ลมอุ่นขึ้นแล้ว ต้นไม้เขียวขจี ดอกไม้เริ่มผลิบาน
ฤดูหนาวผ่านไป ฤดูใบไม้ผลิมาถึง แม้แต่พื้นห้องก็ยังมีไอน้ำเกาะอยู่ ส่วนกระจกหน้าต่างก็มัวไปหมด
เติ้งเหวินอันปิดประตูกระจกบานเลื่อนแล้วหาวออกมา
ช่วงนี้เป็นช่วงที่อากาศชื้นจากลมทะเลทางใต้ จึงเปิดหน้าต่างไม่ได้ ไม่อย่างนั้นทั้งห้องจะชื้นแฉะไปหมด
วันนี้เขาตื่นเช้า เลยยังรู้สึกง่วงอยู่นิดหน่อย
เติ้งเหวินอันเองก็อยากกลับไปนอนต่อ แต่พอนอนอยู่ยี่สิบนาทีก็ยังหลับไม่ลง เลยตัดใจล้มเลิกความคิดนั้นไป