เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 220 วันวาเลนไทน์
เติ้งเหวินอันเขียนนิยายจบไปหนึ่งตอน เซฟไฟล์เรียบร้อยแล้วก็ปิดคอมพิวเตอร์
เขาเหลือบดูสถิติของนิยายเรื่องใหม่ ตอนนี้มีคนอ่านอยู่กว่าหนึ่งพันคน
ตอนนี้นิยายเรื่องที่สองลงบนแพลตฟอร์มแล้ว แต่เพราะจำนวนคำยังไม่ถึงเกณฑ์แปดหมื่นคำสำหรับเซ็นสัญญา ทางแพลตฟอร์มจึงยังไม่ได้ช่วยโปรโมต เป็นเรื่องปกติที่จะไม่มีคนอ่าน
นิยายที่ยังไม่ได้เซ็นสัญญา ทางแพลตฟอร์มจะไม่แนะนำให้คนอ่าน ต้องค้นหาจากชื่อเรื่องเท่านั้นถึงจะเจอ
ตอนที่นิยายเรื่องก่อนยังไม่ได้เซ็นสัญญา ยอดคนอ่านยังไม่ถึงเกณฑ์ที่จะแสดงตัวเลขด้วยซ้ำ
แต่ละวันมีคนอ่านอยู่แค่ไม่กี่คน ซึ่งทั้งหมดก็เป็นเพื่อนในอินเทอร์เน็ตของเติ้งเหวินอัน
ตอนนั้นรายได้ต่อวันมีแค่หนึ่งถึงสองเฟิน มีประโยคหนึ่งที่ใช้อธิบายสถานการณ์แบบนี้ได้ดีว่า ‘คนเขียนหนังสืออย่างแก ยังมีรายได้น้อยกว่าคนอ่านอย่างฉันเสียอีก’