เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 200 มาสก์หน้า
หยางจงอดทนกับเฉินฉิงเสียมาก ถึงทำให้ทั้งคู่คบกันมาได้นานขนาดนี้
แต่ความอดทนนี้กลับไม่เคยได้รับการเห็นคุณค่า มีแต่ต้องผิดหวังซ้ำแล้วซ้ำเล่า
ถ้ามีแค่ฝ่ายเดียวที่คอยยอม คอยเก็บกดอารมณ์ตัวเองเพื่อดับไฟโกรธของอีกฝ่ายไปเรื่อยๆ ต่อให้นานแค่ไหน ใจที่คอยยอมมาตลอดก็ต้องเหนื่อยเป็นเหมือนกัน แถมยังสะสมความน้อยใจที่พูดออกมาไม่ได้เอาไว้เต็มอก
ยิ่งคอยง้อ ยิ่งอดทนมากเท่าไร การยอมให้กันที่ควรได้รับการเห็นคุณค่ากลับอาจยิ่งทำให้อีกฝ่ายได้ใจ จนทำอะไรตามอำเภอใจมากขึ้น
สิ่งที่ความสัมพันธ์กลัวที่สุดก็คือการที่น้ำหนักบนตาชั่งเอียงไปข้างใดข้างหนึ่งอยู่นานๆ
ฝ่ายหนึ่งคอยถอยให้จนหมดแรง ใกล้จะก้าวต่อไม่ไหว ส่วนอีกฝ่ายกลับหลงลืมขอบเขตของตัวเองเพราะได้รับการตามใจ จนคิดว่ามันเป็นเรื่องปกติไปแล้ว