กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 198 โคมไฟริมถนน
เหอเหยาเสวี่ยนั่งอยู่บนเก้าอี้แล้วพูดว่า “พี่คะ พี่ไปกินข้าวกลางวันก่อนเถอะค่ะ เดี๋ยวหนูเฝ้าร้านคนเดียวได้”
ตอนนี้ในร้านยังไม่มีลูกค้ามากนัก มีคนเดียวก็จัดการไหวแล้ว
อีกสองสามวันก็จะยุ่งมากแล้ว ตอนกลางวันคงต้องหาอะไรกินรองท้องแบบง่ายๆ แล้วกลับมาทำงานต่อทันที
เหอเหยาเสวี่ยเคยเจอแบบนี้มาแล้วครั้งหนึ่งเมื่อปีที่แล้ว ออเดอร์เดลิเวอรีเข้ามาตั้งแต่เที่ยงไปจนถึงกลางคืน ติดต่อกันเกือบหนึ่งสัปดาห์
ตงเสี่ยวอวี่ถอดผ้ากันเปื้อนทำงานออกแล้วพูดว่า “ได้ งั้นพี่ไปกินข้าวก่อนนะ ต้องซื้ออะไรกลับมาฝากไหม?”
เหอเหยาเสวี่ยยิ้มแล้วตอบว่า “พี่กินอะไร ก็ซื้ออย่างเดียวกันมาให้หนูสักชุดก็พอค่ะ”
ตงเสี่ยวอวี่พยักหน้า ก่อนจะเดินออกจากร้านชานมไป