กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 170 รถไฟความเร็วสูง
“ปกติน้องสาวผมจะนอนถึงสิบเอ็ดโมงกว่าจะตื่น พอตื่นแล้วก็สั่งอาหารเดลิเวอรีมากิน”
เติ้งเหวินอันหยุดไปครู่หนึ่ง ก่อนจะพูดต่อว่า “บางทีก็ไม่อยากกินอาหารเดลิเวอรี ก็หาอะไรง่าย ๆ อย่างขนมมากินรองท้องไปก่อน แล้วค่อยมาจัดมื้อเย็นให้เต็มที่หน่อย”
“ถ้าไม่มีธุระต้องออกไปซื้อของกิน เธอก็จะอยู่แต่บ้าน นาน ๆ ทีถึงจะออกไปซื้อขนมสักครั้ง ประมาณครึ่งเดือนครั้งได้”
ตงเสี่ยวอวี่พยักหน้า เรื่องที่เติ้งเหวินจิ้งชอบเก็บตัวอยู่บ้าน เธอเองก็รู้อยู่แล้ว
เป็นนักวาดภาพเต็มเวลา แค่อยู่บ้านก็ทำงานได้แล้ว จะออกไปข้างนอกหรือไม่ก็ไม่ต่างกัน
งานแบบนี้ค่อนข้างอิสระดี ขอแค่ทำภาพให้เสร็จภายในเวลาที่กำหนด จะจัดสรรเวลายังไงก็ได้