กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 159 ปีนเขา
วันถัดมา ตอนบ่ายสองโมง
เติ้งเหวินอันกับตงเสี่ยวอวี่เดินทางมาถึงภูเขาที่มีชื่อเสียงที่สุดในเมือง A
ข้อดีอย่างหนึ่งของการมาเดินเขาที่นี่ก็คือเข้าฟรี แค่พกน้ำมาสักขวดก็เดินขึ้นไปถึงยอดเขาได้แล้ว
พวกเขากินข้าวกลางวันกันมาเรียบร้อย ระหว่างทางเลยไม่ได้คิดจะแวะกินอะไร
“ที่แท้ก็มีรถกระเช้าด้วยเหรอ ฉันนึกว่าต้องเดินขึ้นไปอย่างเดียวซะอีก” ตงเสี่ยวอวี่พูดอย่างแปลกใจ
“มีไว้ให้พวกขี้เกียจกับผู้ปกครองที่พาเด็กมานั่งน่ะ ไม่ใช่ทุกคนที่จะมีความอดทนเดินขึ้นไปถึงยอดเขา” เติ้งเหวินอันตอบ
เขาคิดว่าการเดินขึ้นไปถึงยอดเขาด้วยตัวเองจะทำให้รู้สึกภูมิใจมากกว่า
“ถ้าน้ำไม่พอก็ดูได้ตามตู้ขายของอัตโนมัติระหว่างทางนะ”