กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 155 เมามาย
ยี่สิบนาทีต่อมา
เติ้งเหวินอันดื่มเบียร์จนหมดเป็นคำสุดท้าย จากนั้นก็หันไปมองตงเสี่ยวอวี่
แก้มของเธอเริ่มมีสีแดงระเรื่อ ราวกับดอกท้อที่เพิ่งผลิบานในฤดูใบไม้ผลิ เมื่ออยู่ใต้แสงไฟก็ยิ่งดูแดงระเรื่อขึ้นมา แววตาของเธอพร่าเล็กน้อยเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์
“นี่เธอเมาแล้วหรือเปล่า?” เติ้งเหวินอันถาม
ตงเสี่ยวอวี่เอียงศีรษะเล็กน้อย ในดวงตาคู่นั้นเหมือนมีม่านน้ำบางๆ เคลือบอยู่
“ฉันไม่เมาสักหน่อย... เพิ่งดื่มเบียร์ไปแค่ครึ่งขวดเอง”
น้ำเสียงของตงเสี่ยวอวี่ฟังดูเหมือนกำลังอ้อน เติ้งเหวินอันจึงหยิบเบียร์ออกจากมือเธอ
“ถ้าดื่มต่อเดี๋ยวก็เมาจริงๆ หยุดดื่มได้แล้ว”
ที่แท้ตงเสี่ยวอวี่คออ่อนกว่าที่คิด ถ้าดื่มเบียร์หมดทั้งขวด เธอคงเมาจริงๆ แน่