เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 152 ข้าวอบหม้อดิน
สองวันต่อมา
หยางจงเอาพัสดุไปวางไว้ในตะกร้าหน้าประตูสำนักงาน ก่อนจะเดินกลับไปที่โซน 10
ตงเสี่ยวอวี่ยืนอยู่ตรงริมโกดัง เธอคอยเงยหน้ามองไปทางไกลเป็นระยะ
หยางจงไม่ต้องเดาก็รู้ว่าตงเสี่ยวอวี่กำลังรอเติ้งเหวินอันกลับมา
เติ้งเหวินอันต้องไปส่งพัสดุที่ถนนการค้า ปกติเขาจะเลิกงานช้ากว่าตงเสี่ยวอวี่ครึ่งชั่วโมง
ไม่ค่อยมีโอกาสเห็นตงเสี่ยวอวี่มายืนรอเติ้งเหวินอันที่โกดังแบบนี้
ปกติเธอจะกลับไปก่อน ไม่อยู่รอเติ้งเหวินอันที่โกดัง เพราะยังต้องไปซื้อของที่ซูเปอร์มาร์เก็ตแล้วกลับไปทำอาหารอีก
หยางจงมองตงเสี่ยวอวี่อยู่สองสามครั้ง ก่อนจะหันกลับไปสนใจอย่างอื่น
คำพูดที่ว่า พอคนเรามีใครสักคนให้พึ่งพา ก็จะกลายเป็นเด็กอนุบาลที่ยืนรอผู้ปกครองมารับ ดูท่าจะมีเหตุผลอยู่เหมือนกัน