กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 142 รางวัล
เติ้งเหวินอันกับตงเสี่ยวอวี่นั่งอยู่หน้าโต๊ะกินข้าว บนโต๊ะมีซุปไก่ใส่เห็ดหอมกับเนื้อวัวผัดพริกหยวก
“วันนี้ก็เขียนนิยายจบได้แล้ว” เติ้งเหวินอันพูด
คืนนี้เขาก็จะเขียนนิยายตอนสุดท้ายเสร็จเสียที ในที่สุดนิยายเรื่องนี้ก็ใกล้จะถึงตอนจบแล้ว
ตงเสี่ยวอวี่ยิ้มแล้วพูดว่า “ยินดีด้วยนะที่เขียนนิยายเรื่องแรกจนจบ!”
เธอมาอยู่บ้านเติ้งเหวินอันเกือบครึ่งปีแล้ว แทบทุกคืนเธอจะเห็นเขานั่งเขียนนิยายอยู่เสมอ
ตงเสี่ยวอวี่ได้เห็นนิยายความยาวกว่าล้านคำเรื่องหนึ่งเดินทางมาถึงจุดสิ้นสุด ตอนนี้นิยายที่เติ้งเหวินอันเขียนกำลังจะปิดฉากลง ในใจก็อดรู้สึกอะไรบางอย่างไม่ได้
“ยังเขียนไม่เสร็จสักหน่อย ผมหมายถึงคืนนี้ต่างหากที่จะเขียนให้เสร็จ”