กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 92 งัวเงียจนไม่รู้ตัว
ตอนเที่ยง
“วันนี้พักให้นานหน่อยนะ นอนให้เต็มอิ่มจนไม่อยากนอนแล้ว เดี๋ยวไข้ก็หาย” เติ้งเหวินอันบอก
ตงเสี่ยวอวี่พยักหน้าเบาๆ แล้วล้มตัวลงนอนบนเตียง ห่มผ้าให้เรียบร้อย
เธอหันมามองเติ้งเหวินอัน
“อยากให้ฉันนั่งเฝ้าตอนเธอหลับไหม?” เติ้งเหวินอันถามเล่นๆ
ตงเสี่ยวอวี่คิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะยิ้มมุมปาก
“เอาสิ งั้นนายก็นั่งเฝ้าฉันหลับนะ”
พอได้ยินแบบนั้น เติ้งเหวินอันก็ชะงักไปนิดหนึ่ง
เขาไม่คิดเลยว่าตงเสี่ยวอวี่จะตอบแบบนี้ นึกว่าเธอจะเขินแล้วหันหน้าหนี หรือไม่ก็บอกว่าไม่ต้อง