กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 7 ความฝัน
ตงเสี่ยวอวี่หยิบหมอนกับผ้าห่มออกจากกระเป๋าเดินทาง แล้ววางทั้งสองอย่างไว้บนเตียง
เธอหันหน้าไปนิดหน่อย มองไปที่เติ้งเหวินอัน
“งั้นฉันนอนฝั่งติดผนังได้ไหม?” ตงเสี่ยวอวี่ถามเบาๆ
เมื่อกี้เติ้งเหวินอันถามว่าเธอมีหมอนกับผ้าห่มไหม แล้วยังบอกให้เธอนอนบนเตียงด้วย เท่านี้ก็พอจะเดาได้แล้ว
ตงเสี่ยวอวี่ไม่ได้หัวช้าขนาดนั้น เธอรู้อยู่แล้วว่าเติ้งเหวินอันก็คงนอนบนเตียงเหมือนกัน เตียงเดียวกับเธอนี่แหละ
เธอแค่มาขออาศัยนอน จะเรียกร้องอะไรมากไม่ได้ เติ้งเหวินอันยอมให้เธอพักหนึ่งคืน แถมยังให้ยืมเงินอีก
“ได้สิ” เติ้งเหวินอันตอบ
ตงเสี่ยวอวี่ขยับหมอนกับผ้าห่มของเติ้งเหวินอันไปทางซ้ายหน่อย แล้ววางหมอนของตัวเองไว้ฝั่งติดผนัง